การสาธิตถ้วยรางวัล

การสาธิตโดย Mauro Stemberger (อิตาลี) บนต้นสนสกอตส์ยามาโดริขนาดใหญ่ และ Minoru Akiyama (ญี่ปุ่น) บนต้น Taxus cuspidata โดยให้รายละเอียดเกี่ยวกับการตัดสินใจด้านการจัดทรง เทคนิค และแผนระยะยาว

By Christian Vos · April 1, 2020

ตีพิมพ์ใน: BCI Bonsai & Stone Appreciation Magazine 2020 Q2

บ่ายวันเสาร์

เมาโร สเต็มเบอร์เกอร์ (อิตาลี) ทำงานกับต้นสนสกอตส์ (Pinus sylvestris) ยามาโดริที่เก็บมาจากเทือกเขาแอลป์ในอิตาลี (โดยได้รับอนุญาตแน่นอน) และอยู่ในกระถางมาแล้ว 5 ปี มันเป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 40 ซม. และมีน้ำหนักประมาณ 100 กิโลกรัม มันเติบโตได้ดี แตกใบใหม่ทุกปี พร้อมสำหรับการจัดทรง ความยาวทั้งหมดของลำต้นจากโคนถึงยอดคือ 5.5 เมตร (ใช่ เราตรวจสอบแล้ว) คดเคี้ยว 180 องศา มีการเคลื่อนไหวมาก

เมาโรใช้เวลา 45 นาทีในการตัดสินใจเลือกด้านหน้าและความเอียง ผู้ช่วยเริ่มเอาเข็มเก่าออก และเมาโรตัดสินใจตัดลำต้นให้สั้นลง 2 เมตร ยังมีใบเหลือเพียงพอ ที่จะทำให้ต้นไม้แข็งแรงดี ส่วนแรกของการสาธิตคือการทำให้ต้นไม้มีขนาดกะทัดรัดขึ้น

การทำให้มันเล็กลงต้องใช้การดัดอย่างหนักหลังจากพันด้วยปอแก้ว ติดลวด และใช้ลวดดึงเพื่อดัดลำต้น จากนั้นกิ่งหลักจะถูกดัดให้อยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้องโดยใช้ลวดผูกเท่านั้น

ต่อไปนี้คือการดัดลวดและจัดตำแหน่งกิ่งก้านที่เล็กกว่าแบบคลาสสิก—ซึ่งไม่เล็กเลยใน «บอนไซยักษ์» นี้

เมาโรอธิบายว่าจะต้องใช้เวลาอีกห้าปีเพื่อทำให้โปรเจกต์นี้เป็นบอนไซที่สมบูรณ์ เขาจะทำทีละขั้นตอน: การจัดทรงขั้นที่สอง, อาจจะเลือกด้านหน้าด้านอื่น, ไม่มีการทำชาริหรือ ซาบะ มิกิ จะถูกทำ กระถางปัจจุบันเป็นกระถางที่ดีสำหรับการฝึกฝนต่อไป แน่นอนว่าจะมีการเลือกกระถางที่สมบูรณ์ในภายหลัง ตอนนี้ต้นไม้แข็งแรงดี และเมาโรต้องการรักษาสภาพนั้นไว้เพื่อผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมในตอนท้าย

มิโนรุ อากิยามะ (ญี่ปุ่น) ทำงานกับ Taxus cuspidata ที่นำเข้าจากญี่ปุ่นเมื่อหลายปีก่อน ต้นนี้เคยถูกจัดทรงมาก่อนแต่ไม่ได้รับการดูแลรักษา มันมีลำต้นที่หนา พร้อมด้วยชาริขนาดใหญ่ที่ผสานเข้ากับซาบะ มิกิ

ด้านบนมีกลุ่มกิ่งก้าน ไม้ตาย และลำต้น ณ จุดนี้มีลักษณะเรียวกลับ มีกิ่งใหม่จำนวนมากที่หนาเกินกว่าจะดัดได้ กิ่งก้านยาวเกินไป มีใบใหม่ อยู่ที่ปลายยอด ไม่ใช่งานง่าย มิโนรุใช้เวลาอย่างใจเย็นและทำงานอย่างเป็นระบบ เขามุ่งเน้นที่ลำต้น ดังนั้นเขาจึงเลือกด้านหน้าเพื่อเน้นชาริ ปรับมุมเล็กน้อยโดยใช้ลิ่ม

ตอนนี้ส่วนบนขนาดใหญ่ได้รับการทำความสะอาด กำจัดไม้ตายและกิ่งก้านออก ด้านซ้ายมีกิ่งหลัก ด้านขวาคือยอด ขั้นตอนต่อไปคือการเลือกกิ่งที่เหลืออยู่ ครึ่งหนึ่งของกิ่งที่หนัก ถูกกำจัดออก แสงสว่างเข้ามาภายในต้นไม้มากขึ้น และสิ่งนี้ช่วยให้ใบใหม่เติบโตได้

การใช้ลวดทองแดงขนาด 5 มิลลิเมตรและลวดดึงเพื่อดึงกิ่งลงและตัดกิ่งที่ยาวเกินไปให้สั้นลง ทำให้ได้ใบที่แน่นและกระชับขึ้นภายใน กิ่งเล็กๆ จะถูกปล่อยไว้ตามเดิม สิ่งเหล่านี้คือ การจัดทรงหลังจากสองปีเพื่อรักษาสุขภาพของต้นไม้ให้ดี

กิ่งซาชิ-เอดะหรือกิ่งหลักถูกดัดขึ้นด้านบนเพื่อสร้างยอดใหม่ บางทีปีหน้าอาจเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมในการทำความสะอาดและตกแต่งไม้ตายให้เสร็จ การเปลี่ยนกระถางลงกระถางบอนไซสามารถทำได้ที่หนึ่งหรือสองจุดตามที่กำหนด มิโนรุไม่ทราบสภาพของราก

Taxus โดยทั่วไปเติบโตได้ดี ดังนั้นจึงจำเป็นต้องเลือกและดัดลวดกิ่งใหม่ที่ถูกต้อง Taxus นี้ยังต้องใช้เวลาอีกสักระยะเพื่อให้เสร็จสมบูรณ์ เช่นเคยในการดูแลบอนไซ การรักษาต้นไม้ให้แข็งแรงเป็น สิ่งสำคัญที่สุด ผลลัพธ์แสดงให้เห็นถึงอนาคตที่สดใสสำหรับโปรเจกต์นี้

เราขอขอบคุณ Peter Warren สำหรับความช่วยเหลือและการแปลภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาอังกฤษอย่างมืออาชีพ

ไรอัน นีล (สหรัฐอเมริกา) และทีมงานของเขาทำงานกับ Juniperus sabina ซึ่งเป็นยามาโดริจากสเปน ซาบินาต้นนี้อยู่ในกระถางมาเป็นเวลาสี่ถึงห้าปีและมีสุขภาพดีเยี่ยม ซาบินาเป็นที่ชื่นชอบในเรื่องการเคลื่อนไหว และไม้ตายธรรมชาติ แต่การจัดทรงมีข้อจำกัดเนื่องจากลำต้นที่เคลื่อนไหวและไม้ตายนั้นแทบจะปรับเปลี่ยนไม่ได้ ไรอันเลือกด้านหน้าและมุมเอียงที่ดีที่สุดเพื่อเน้นไม้ตาย เขาตัดสินใจเอียงเกือบ 60 องศา ชาริที่โคนลำต้นผสานเข้ากับจินที่ยื่นออกมาเหนือขอบกระถาง จินขนาดใหญ่ที่เคยเป็นลำต้นที่สองมาก่อนนั้นตอนนี้มองเห็นได้ อย่างสมบูรณ์แบบ การเลือกด้านหน้าที่ดีที่สุด มุมเอียงที่สมบูรณ์แบบ และการเน้นจินนั้น ตามที่ไรอันอธิบาย เป็นส่วนที่สำคัญที่สุดของการสาธิต ไม่ใช่ในแง่ของเวลาแต่เป็นในแง่ของสุนทรียศาสตร์ ส่วนที่เหลือคือการประยุกต์ใช้ เทคนิค ซึ่งเป็นส่วนดั้งเดิมของงาน แต่แน่นอนว่าสำคัญเช่นกัน เนื่องจากการปรับเปลี่ยนมุม เขาจึงใช้กิ่งด้านหลังเพื่อสร้างยอดใหม่ แต่ลำต้นทั้งสองไม่อยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้อง

การปรับตำแหน่งด้วยการพันลวดไม่ใช่ทางแก้ เพราะลำต้นหนาเกินไป เพื่อหลีกเลี่ยงความเสียหาย Ryan จึงใช้ลวดดึง ต้องใช้แท่งเหล็กเพื่อยึดลวดดึง ด้วยความระมัดระวัง ลำต้นจะถูก ค่อยๆ ดึงให้อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม ไม้ตายและเส้นสายที่มีชีวิตถูกทำความสะอาด และทาผลิตภัณฑ์ Jin เพื่อเน้นไม้ตาย ระหว่างการจัดทรงส่วนที่เหลือ ผลิตภัณฑ์ Jin จะแห้งเพื่อเผยให้เห็น ไม้ตายที่สวยงาม ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของ Sabina กิ่งหลักอยู่ในตำแหน่งแล้ว ไม้ถูกทำความสะอาด ถึงเวลาพันลวดอย่างละเอียดในแต่ละกิ่ง การแผ่ใบเพื่อให้แสงส่องถึงเพื่อพัฒนา ใบใหม่เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับ Juniperus ผลลัพธ์คือบอนไซที่เกือบเสร็จสมบูรณ์ สำหรับกระถางในอนาคต Ryan แนะนำกระถางทรงสมมาตร อาจเป็นทรงบัว เยี่ยมมาก

โทนี่ ทิกเกิล (สหราชอาณาจักร) กำลังทำงานกับยามาโดริ Pinus sylvestris ต้นสนซิลเวสทริสนี้มีลำต้นค่อนข้างยาว มีการเคลื่อนไหวมาก แต่มีกิ่งไม่มากนัก กิ่งสามกิ่งแรกถูกตัดออกตอนปลูกลงกระถางครั้งแรก อันที่จริงแล้ว วัสดุนี้สามารถนำมาทำเป็นบุนจินได้ แต่สุดท้ายแล้วไม่ใช่ความตั้งใจของโทนี่ ด้วยความโค้งที่โคนต้น ทางเลือกที่ดีที่สุดคือสร้างเป็นคังไก แต่มีลักษณะแบบบุนจิน ต้นไม้ มีใบไม่มาก การดัดลวดและแผ่กิ่งเล็กๆ จะช่วยให้มีใบเพิ่มขึ้น

เซอร์ไพรส์: เมื่อเปลี่ยนกระถาง โทนี่ใช้หินลาวาที่สวยงามจากสกอตแลนด์ “กระถาง” นี้เตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว มีการเจาะรูไว้แล้ว ใช้ส่วนผสมดินตามปกติในการเปลี่ยนกระถาง ต้นไม้ถูก ยึดไว้อย่างดี มีการทาชั้นคีโตเพื่อเก็บทุกอย่างให้อยู่กับที่เนื่องจากไม่ใช่กระถางแบบดั้งเดิม โดยมีมอสด้านบนเป็นขั้นตอนสุดท้าย

มาถึงอีกหนึ่งความประหลาดใจ โครงเหล็กที่มีหมุดสองอันหุ้มด้วยผ้าด้านหลัง หินวางอยู่บนหมุดที่แทบมองไม่เห็นทั้งสองอันและสร้างบอนไซลอยได้ แนวคิดคือการให้ความรู้สึกเหมือน บอนไซลอยอยู่ในอากาศ—เอฟเฟกต์พิเศษ ไม่ใช่แบบดั้งเดิม

บ่ายวันอาทิตย์

เมาโร สเต็มเบอร์เกอร์ ทำงานกับจูนิเปอรัส ไคเนนซิส “อิโตกาวะ”

ต้นไม้ต้นนี้เป็นยามาโดริจากญี่ปุ่น ซึ่งเมาโรซื้อมาเมื่อหลายปีก่อน ใบเดิมค่อนข้างหยาบ เมาโรได้เพาะชำกิ่งตอนอิโตกาวะมากกว่า 100 ต้น และนำมาเสียบบนต้นนี้เมื่อ 5 ปีที่แล้วเพื่อให้ได้ใบที่ดีขึ้น

หลังจากนั้น ใบไม้เดิมทั้งหมดถูกนำออก การต่อกิ่งประสบความสำเร็จ และไม่มีบาดแผลเหลืออยู่ ลำต้นเดิมมีชาริ (shari) เส้นมีชีวิตที่กว้าง และจิน (Jin) ที่มีการเคลื่อนไหวที่สวยงาม

ผู้ช่วยทั้งสามเริ่มทำความสะอาดไม้ตาย ลดทอนใบ และจากนั้นก็พันลวด: ขั้นตอนนี้ใช้เวลา 3 ชั่วโมง ตอนนี้ผู้ช่วยหายไป และเมาโรเองก็จัดตำแหน่งกิ่งก้านให้สมบูรณ์ ตัดกิ่งเล็กบางกิ่งให้สั้นลง ตรวจสอบและแก้ไขทุกรายละเอียด บอนไซต้นใหม่ได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว

แน่นอนว่า มันจะต้องมีการทำความสะอาดไม้ตายครั้งสุดท้าย และเปลี่ยนกระถางลงในกระถางที่เหมาะสม เช่นเคย บอนไซไม่มีวันเสร็จสมบูรณ์

มิโนรุ อากิยามะ ทำงานกับ Picea glehnii

ต้นไม้สาธิตคือต้นสนซาคาลินเก่าแก่ ซึ่งเป็นยามาโดริจากทางตอนเหนือของญี่ปุ่น บอนไซนี้เคยถูกจัดทรงมาหลายครั้งแล้ว จากนั้นถูกปล่อยทิ้งไว้และสูญเสียความงามไป มีกิ่งก้านมากเกินไป งอกขึ้นที่ส่วนบนและทำให้ยอดดูหนักเกินไป แต่มิโนรุชอบต้นไม้ต้นนี้

เช่นเคย มิโนรุมองหาด้านหน้าที่ดีที่สุดและความเอียงที่เหมาะสม กิ่งที่ยาวกว่าทางด้านซ้ายจะเป็นซาชิ-เอดะ ทางด้านขวามีกิ่งมากเกินไป มีกลุ่มกิ่งเล็กและกิ่งแห้ง อยู่ที่ส่วนบนของต้นไม้

ณ จุดนี้ มิโนรุหมุนต้นไม้ 180 องศา ด้านหน้าที่เลือกไว้ในตอนแรกกลายเป็นด้านหลัง เป็นไปได้สูงว่า มิโนรุคิดเรื่องนี้ไว้ในใจตั้งแต่แรกแล้ว

ด้านขวาที่เคยเป็นนั้นถูกทำความสะอาด กิ่งเล็กถูกตัดให้สั้นลง กิ่งอื่นกลายเป็นจิน

ด้วยความพิถีพิถัน มิโนรุเลือกกิ่งและแขนงที่จะตัดให้สั้นหรือตัดทิ้ง ทำให้บอนไซดูสง่างามและโปร่งเบาขึ้นมาก เหตุผลที่ต้องเลือกกิ่งและแขนงที่จะลดอย่างระมัดระวังคือ เมื่อเทียบกับ Taxus แล้ว Picea ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะได้การเติบโตใหม่บนกิ่งที่แก่กว่า

นอกจากนี้ การพันลวดยังทำด้วยความระมัดระวังอย่างยิ่ง และแต่ละกิ่งถูกจัดวางในตำแหน่งที่ถูกต้อง หลังจากพันลวดแล้ว แทบไม่ต้องแก้ไขอะไรเลย Picea อ่อนไหวมากต่ออากาศแห้งและความร้อนจากสปอตไลต์ Minoru ฉีดน้ำบางส่วนลงบนบอนไซเพื่อเพิ่มความชื้นให้กับใบทั้งหมด

มิโนรุประสบความสำเร็จอย่างยอดเยี่ยมและได้บอนไซที่สวยงามสง่างาม

หัวข้อของ Ryan Neil คือสนมูโก

ต้นไม้ต้นนี้มีเรื่องราว: ไรอันได้จัดทรงครั้งแรกเมื่อห้าปีก่อนที่งานทรอฟีครั้งก่อน มันเป็นยามาโดริเก่าแก่หนักแน่น ขุดขึ้นมาจากเทือกเขาแอลป์ในอิตาลี ในการจัดทรงครั้งแรก ลำต้นยาวถูกตัดให้สั้นลงและ ดัดโดยการคว้านลำต้น กิ่งหลักถูกดึงลงมา ต้นไม้ถูกปล่อยให้เติบโตเป็นเวลาห้าปีเพื่อให้มีกิ่งก้านมากขึ้น แต่ไม่ได้ทำอะไรเพื่อลดความยาวของใบสน ผลลัพธ์คือ ต้นไม้ที่ค่อนข้างกะทัดรัดและแข็งแรง ถึงเวลาสำหรับการจัดทรงครั้งที่สอง ไรอันต้องการดัดลำต้นให้โค้งมากขึ้นอีกเล็กน้อย และดัดกิ่งหนาให้ลงมาด้านล่าง อีกครั้งที่ต้องยึดแท่งเหล็กเพื่อรั้ง ลวดดึง ต้องใช้เวลาพอสมควรในการดัดกิ่งหนาโดยไม่ให้เสียหาย ผู้ช่วยถอนใบสนออกบางส่วนในขณะที่ไรอันตัดแต่งกิ่งที่ยาวเกินไป

ต่อไปเป็นการพันลวดแบบคลาสสิกด้วยลวดทองแดง กิ่งและแขนงถูกจัดวางในลักษณะที่เน้นความสนใจไปที่ลำต้น บอนไซถูกเอียงไปด้านหน้าเพื่อสร้างมิติความลึกมากขึ้น อนาคต: ขั้นแรก: การเปลี่ยนกระถาง ลงในกระถางบอนไซอาจต้องทำสองขั้นตอนขึ้นอยู่กับรากที่พันกัน กระถางทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าไม่เคลือบน่าจะดีที่สุด ขั้นที่สอง: การตกแต่งไม้ตาย ไม้ตายที่มีอยู่เดิมต้องคงไว้ โดยไม่แตะต้อง ปล่อยให้ธรรมชาติและเวลาทำให้มันดีขึ้น เป็นหน้าที่ของศิลปินที่จะตกแต่งไม้ตายใหม่ที่โคนให้ดูเหมือนส่วนที่ตายเดิม การบ่มตามกาลเวลาเท่านั้นที่จะทำให้ไม้ตายใหม่เข้ากับของเดิม ขั้นสุดท้าย: ปรับตำแหน่งของกิ่งและแขนงใหม่ และปลูกเลี้ยงในลักษณะที่จะได้ใบที่สั้นลง การสาธิตนี้เป็น "ขั้นต่อไป" แต่ผลลัพธ์จะเป็นผลงานชิ้นเอก

โทนี่ ทิคเคิล ทำงานกับต้น Taxus baccata ที่ถูกขุดขึ้นมาจากที่ไหนสักแห่งในสหราชอาณาจักรและเคยถูกจัดทรงมาก่อน มีกิ่งข้างยาวเพียงกิ่งเดียวที่มีกิ่งย่อยไม่กี่กิ่ง นอกจากนี้ยังมีจินอยู่บ้าง และต้นไม้ วางตัวในแนวนอนอย่างสมบูรณ์ แนวคิดแรกอาจเป็นฟูกินางาชิ แต่ไม่ใช่เลย โทนี่ต้องการทำฮันเคนไก กิ่งเดียวที่มีนั้นแบนราบ ทุกอย่างค่อนข้างแน่น เกือบเหมือนแพนเค้ก การสร้างการออกแบบสามมิติ คือเป้าหมาย ขั้นแรก โทนี่จัดต้นไม้ให้อยู่ในตำแหน่งอื่น โดยให้เอียงลงมากขึ้น ซึ่งทำให้การออกแบบแบบน้ำตกเป็นไปได้ มีการให้การเคลื่อนไหวด้วยการพันลวดในส่วนที่มีชีวิต ปลายกิ่งถูกนำ กลับขึ้นด้านบน ในที่สุด กิ่งรองและกิ่งย่อยทั้งหมดถูกพันลวดและจัดให้อยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้องเพื่อสร้างปริมาตรมากขึ้น เช่นเดียวกับวันเสาร์ โทนี่ใช้หินลาวา (ภูเขาไฟ) จากสกอตแลนด์เป็นกระถาง มีการเจาะรูไว้ล่วงหน้าแล้ว

การเปลี่ยนกระถาง ปิดท้ายด้วย Keto เพื่อยึดดินให้อยู่กับที่ และปิดด้วยมอสเป็นขั้นตอนสุดท้าย ใช้เวลาเพียง 15 นาที บอนไซและหินมีความสมดุลกันดี อนาคต: ปล่อยให้เติบโต เพื่อให้ได้ปริมาตรมากขึ้น ดัดลวดกิ่งใหม่และตัดแต่ง